مطالب برگزیده

1398/5/24 پنجشنبه

تحریم وزیر خارجه ایران؛ تلاش برای تضعیف قدرت نرم جمهوری اسلامی(دکتر رحمان نفجی سیار)

دولت آمریکا در آخرین اقدام غیرمعمول و نابخردانه خود در نظام بین‎الملل، 9 مردادماه (31 جولای)، دکتر ظریف وزیر خارجه کشورمان را تحریم کرد. اخیراً نیز کاخ سفید، رهبر معظم انقلاب اسلامی و چندین فرمانده ارشد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را تحریم کرده بود.

 

تصمیم دولت آمریکا به اعمال تحریم‌های جدید علیه شخصیت‌های بلندپایه جمهوری اسلامی ایران (از رهبر معظم انقلاب تا وزیر امور خارجه)، در چارچوب راهبرد فشار حداکثری و با هدف تضعیف مؤلفه‌های قدرت ملی کشورمان در ابعاد سخت و نرم انجام می‎گیرد. ایالات متحده تاکنون با اعمال تحریم‏های نظامی و اقتصادی علیه ایران نتوانست به اهداف خود در زمینه تضعیف قدرت سخت ایران دست یابد، هم‌اکنون نیز با تحریم علیه وزیر خارجه ایران به‏عنوان سکاندار دستگاه دیپلماسی ایران به دنبال تضعیف قدرت نرم ایران است.
در چارچوب، تحریم وزیر خارجه کشورمان چند نکته ضروری است:
1-    دیپلماسی به‎عنوان یکی از عناصر قدرت ملی کشورها، همواره یکی از مؤلفه‌های ثابت قدرت تلقی می‌شود. در واقع، دیپلماسی علاوه بر اینکه هنر به‌کارگیری مسالمت‏آمیز قدرت است، خودش فی نفسه یکی از عناصر مهم قدرت ملی به شمار می‌آید و وزیر خارجه هم نماد این عنصر قدرت و دیپلماسی است. به لحاظ عرف دیپلماسی، فارغ از اینکه چه کسی وزیر امور خارجه باشد، جایگاه او نماد قدرت دیپلماسی کشور است و از این رو تحریم ایشان، تحریم قدرت نرم و دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران ارزیابی می‌شود.
2-    دیپلماسی ایران در سال‌های گذشته و در دوره مسئولیت آقای ظریف یکی از نقاط قوت و قدرت کشورمان به شمار می‌آمده است؛ در واقع، علاوه بر جایگاه رسمی وزیر امور خارجه، شأن و شخصیت ویژه آقای ظریف به مضاعف شدن توانمندی این وجه از عنصر قدرت ملی جمهوری اسلامی ایران انجامیده و به طور ویژه مورد توجه قرار گرفته است. این تحریم آمریکا نشان می‌دهد که مقامات آمریکایی از موفقیت دیپلماسی ایران به‎خصوص کارکرد شخص آقای ظریف در روابط بین‌الملل ناراضی هستند و در مقابل دیپلماسی ایران شکست خورده‌اند، بنابراین درصدد تحریم این عنصر قدرت ایران برآمده‌اند. پیش‌تر شاهد بودیم که ترامپ صراحتاً اعتراف کرد که جان کری، وزیر خارجه سابق آمریکا نتوانست در خلال مذاکرات هسته‌ای و در مذاکره مستقیم با ظریف از عهده مذاکره مؤثر برای آمریکا برآید. این در حالی است که در ادامه آن، دیپلماسی ایران بویژه طی ماه‌های گذشته و در بحبوحه اوج‌گیری تنش‌ها در خلیج فارس و اجرای راهبرد فشار حداکثری امریکا، وزنه مؤثرتری برای مقابله با آن بوده است.
3-    یکی دیگر از دلایل مهم تحریم وزیر خارجه ایران، موضع انقلابی و سرسخت ایشان همگام با سایر نهادهای نظامی-انقلابی ایران در دفاع از منافع جمهوری اسلامی و مقابله با زیاده‎خواهی‎های آمریکا بوده است. این موضوع در بیانات سردار سلیمانی در دیدارش با دکتر ظریف، برجسته بود. فرمانده سپاه قدس عنوان کردند: «این اقدام آمریکا ثابت کرد که جنابعالی به‌عنوان مسئول سیاست خارجی کشور، تأثیری عمیق بر افکار عمومی و به‌ویژه مردم آمریکا نسبت به جهالت رهبران این کشور دارید.» سردار سلیمانی خطاب به دکتر ظریف افزود: «به شما تبریک می‌گویم که به‌دلیل انتساب به رهبر معظم، حکیم و فرزانه عالم اسلام و جهان، مورد غضب و دشمنی آمریکا قرار گرفته‌اید.»
4-    فارغ از همه اهداف پیدا و پنهانی که دولت آمریکا از تحریم وزیر امور خارجه ایران دنبال می‌کند، تحریم وزیر خارجه ایران به‌طور مشخص فراتر از تحریم دیپلماسی، تحریم فرآیند صلح و حامیان آن نیز به شمار می‌آید زیرا وزیر خارجه ایران در سال‌های اخیر بیش‌ترین تلاش‌ها را در حوزه دیپلماسی برای برقراری صلح و امنیت در منطقه و جهان داشته است چنان که نامزد جایزه صلح نوبل هم شده است. بنابراین این بار تحریم ایشان به بیانی تحریم صلح در عرصه بین‌المللی هم ارزیابی می‌شود و می‌تواند به مخدوش شدن بیش از پیش جایگاه بین‌المللی آمریکا منجر شود.
5-    تحریم وزیر خارجه ایران و اعمال محدودیت‎ها علیه مراودات دیپلماتیک وی در دفتر سازمان ملل، ادعای هرگونه مذاکرات دیپلماتیک آمریکایی‏ها با ایران را باطل کرد. هرچند موضع رسمی ایران همواره تأکید بر این نکته بود که «نه جنگ خواهد شد و نه مذاکره می‌کنیم»، امّا آمریکایی‌ها همچنان تأکید می‌کردند که با فشار تحریم‌ها و تهدید به جنگ، می‎توان ایران را پای میز مذاکره آورده و امتیازات مهمی از آن گرفت. بنابراین، تحریم وزیر خارجه ایران، به منزله سکاندار دستگاه دیپلماسی کشور، هرگونه ادعای مذاکرات دیپلماتیک آمریکایی‏ها با ایران را مخدوش و بی‎اعتبار کرد.



 

 
 
امتیاز دهی
 
 

بيشتر