سه‌شنبه 28 مرداد 1393 5 مرداد 1367؛ سالروز عملیات غرورآفرین مرصاد
پذیرش قطعنامه 598 از سوی ایران، نه تنها عراق را در بن‏بست سیاسی و نظامی دشواری قرار داد، بلکه بر گروه­ها و عناصر به اصطلاح «اپوزیسیون» انقلاب اسلامی نیز ضربه شدیدی وارد کرد. در این میان، منافقین به عنوان گروهی که همه حیثیت و هستی خود را در گرو جنگ نهاده بودند، بیش‌ترین صدمه را از پذیرش قطعنامه متحمل شدند. به همین منظور این گروهک برای خارج شدن از این بن‏بست، توطئه حمله به ایران را در 3 مرداد سال 67 با این تحلیل اشتباه که ایران توان مقابله با هر گونه تهدید جدیدی را ندارد، تدارک دیدند.

هدف عملیات منافقین با نام فروغ جاویدان، تسخیر چندین شهر و در نهایت، رسیدن به تهران بود. آنان در نظر داشتند با وارد کردن 13 تیپ نیروی رزمی به تهران، ضمن تسخیر و اشغال مراکز مهم، به خیال خود قدرت را به دست گیرند. طبق زمان‌بندی این طرح، نیروهای منافق باید ساعت 6 بعدازظهر روز دوشنبه 3 مردادماه به «کرند» و ساعت 8 شب به «اسلام‌آباد» و 10 شب به «کرمانشاه» رسیده و در این شهر، دولت خویش را اعلام می­کردند.
(سایت تبیان،17/5/90: 34973) اگر چه در ساعت­های مقرر به کرند و اسلام‌آباد رسیدند، اما در مسیر اسلام‌آباد به کرمانشاه در گردنه «حسن‌آباد» با توجه به آگاهی و مقابله مردم و نیروهای اندک نظامی، از پیشروی آنها جلوگیری به عمل آمد. تا اینکه در روز 5 مردادماه، عملیات مرصاد با رمز «یا علی بن ابی‌طالب(ع)» به فرماندهی امیر سرافراز ارتش، شهید سپهبد علی صیاد شیرازی در ارتفاعات «چهار زبر» آغاز و طی چندین ساعت، شکست سنگینی بر منافقین وارد آمد. (سایت شفاف، 5/5/92: 200539)  

عملیات مرصاد شلیک نهایی به سازمان منافقین بود، چرا که ضمن شکست ایدئولوژی آنها و متحمل شدن تلفات بسیار سنگین همچون کشته شدن حدود 2500 نفر از اعضا و انهدام ادوات بسیار زیادی از آنها، حتی از سوی گروه‏های دیگری چون حزب دموکرات کردستان، چپی‌ها و سلطنت‌طلبان، مورد انتقاد قرار گرفتند. از دیگر برکات و پیامدهایی که این عملیات برای جمهوری اسلامی ایران داشت می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: تحکیم ثبات و اثرگذاری بعد نظامی ایران، شناخته شدن دوست از دشمن و تصفیه عناصر مردمی از ضد مردمی، تحکیم وحدت در بعد داخلی و تبلور مشارکت عمومی و همبستگی عمومی و ملی، خنثی شدن نقشه‌های صدام در چشمداشت به بهره‌برداری از اشغال ایران توسط منافقین، تثبیت قطعی نظام جمهوری اسلامی ایران در نظام جهانی، افزایش مشروعیت جمهوری اسلامی ایران در افکار عمومی جهان به واسطه حمایت­های مردمی و ...
 
امتیاز دهی
 
 

بيشتر