دوشنبه 3 شهریور 1393 31 شهریور 59؛ آغاز حمله عراق به ایران و هفته دفاع مقدس
در 31 شهریورماه 1359 ارتش عراق با دستور صدام حسین رئیس جمهور آن کشور یک حمله همه‌جانبه به طول بیش از 1000 کیلومتر از مرزهای مشترک به کشورمان را آغاز کرد؛ جنگی که به مدت 8 سال طول کشید و در نوع خود از طولانی‌ترین جنگ­های قرن بیستم محسوب می‌گردد. آغاز حمله نظامی علیه کشوری دیگر معمولاً آخرین وسیله برای پیشبرد اهداف سیاست خارجی یک دولت محسوب می‏شود و تا زمانی که با بررسی همه‌جانبه زمینه مساعدی برای آغاز جنگ فراهم نباشد دولت­ها به ندرت دست به چنین اقدام خطرناکی می‌زنند. البته این مسئله نیز وجود دارد که ممکن است کشورها در محاسبات خود دچار اشتباه شوند و بر اساس همان قالب ذهنی و هدفی که دنبال می­کنند دست به حمله به کشور دیگر بزنند. با این وجود در خصوص تصمیم حمله عراق به حمله به ایران می­توان عوامل متعددی را به شرح زیر بیان کرد:
1- نظام بین‌الملل: نظام بین‏الملل در سال­های حمله عراق به ایران نظامی دو قطبی بود. در این شرایط بدیهی بود که خروج ایران از دایره متحدان غرب و عدم به رسمیت شناختن بلوک شرق، باعث عدم حمایت ابرقدرت‌ها و ایجاد این تصور اشتباه شد که ایران با سیاست­های مستقل خود توان تحمل در مقابل هجمه‌های غرب و شرق را نخواهد داشت.
2- شخصیت صدام حسین: صدام حسین با تفکرات ملی‌گرایی عربی شدیدی که داشت، درصدد بود با حمله به کشوری غیر عرب، خود را قهرمان و رهبر اعراب بنامد.
3- ترس از صدور انقلاب اسلامی به کشورهای غرب آسیا: پس از حرکت عظیم مردم، گسترش تفکر مردم‏سالاری دینی در منطقه برای حکام مستبد بسیار خطرناک بود به همین دلیل کشورهای مرتجع منطقه با تدارک جنگ علیه کشورمان، در این تفکر بودند که تفکرات انقلاب اسلامی را محصور نمایند.
4- اوضاع سیاسی: کارشکنی­های بنی‌صدر و نفوذ گروه­های منحرفی چون نهضت آزادی، دموکرات­ها، منافقین و وابستگان به رژیم سابق در ساختار قدرت سیاسی باعث شده بود که تجمیع نظر و اتحاد سیاسی در مناصب حکومتی به صورت یکپارچه شکل نگرفته و همین عامل باعث ناامنی در مناطق مختلف کشور شده بود.
5- اوضاع اقتصادی ایران: وابستگی اقتصاد ایران به آمریکا و خروج آنی این کشور از منابع اقتصاد ایرانی این تفسیر اشتباه را در منطقه ایجاد کرده بود که ایران به تنهایی قدرت ایستادگی در برابر جنگی فرسایشی را نخواهد داشت.
6- اوضاع نظامی ایران: صنایع و تجهیزات وارداتی نظامی ایران به همراه عدم آموزش کارکنان در خصوص نحوه کار و تعمیر این تجهیزات باعث شده بود که قدرت نظامی ایران در سال‌های طاغوت، قدرتی غیربومی و وابسته به غرب ارزیابی شود که با خروج مستشاران آمریکا از ایران، این تفکر القا شده بود که قدرت نظامی ایران توان مقابله با هر گونه تهدید خارجی همه‌جانبه را نخواهد داشت.
مجموعه این عوامل شرایطی را برای قدرت‏های جهانی و کشورهای منطقه ایجاد کرد تا با تحریک و پشتیبانی عراق جنگی تمام‌عیار را با هدف ساقط کردن نظام جمهوری اسلامی و یا محدود کردن تفکر مردم‏سالاری دینی ایجاد کنند. اما هر چند این جنگ برای از بین بردن نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران تدارک دیده شده بود ولی نه تنها باعث استحکام بیشتر ایران اسلامی شد بلکه باعث شد توطئه دشمنان به خود آنها برگردد و صدام حسین بعد از چند سال با همان تجهیزاتی که غرب برای حمله به ایران به او داده بود به متحد غربیان یعنی کویت حمله و آن کشور را به تصرف خود در بیاورد. و البته دیکتاتور سابق نیز خود که به مهره‏ای سوخته تبدیل شده بود توسط آمریکا برکنار و اعدام شد.
 
امتیاز دهی
 
 

بيشتر